Magazines / Nr 01 2017

Nr 01 2017

Duurzaamheid als bron voor de interieurbouw

Als interieurbouwbranche hebben we een grote verantwoordelijkheid voor ons milieu bij de verwerking van producten, het logistieke deel, de keuzes op het gebied van materialen et cetera.

In de gemeente Venlo omarmde men tien jaar geleden het Cradle to Cradle principe van Michael Braungart en Wiliam McDonough. C2C – zoals het bij voorkeur wordt geschreven – staat voor: afval is voedsel. Met andere woorden: afval bestaat niet meer, maar dient als grondstof voor nieuwe producten. De beleidsbepalers in de progressieve Noord-Limburgse gemeente zetten woorden om in daden en bij het concretiseren van de plannen voor het nieuwe stadskantoor werd de Cradle to Cradle gedachte werkelijkheid. Afgelopen najaar vond de officiële opening plaats. Aan de voet van de stadsbrug staat nu een functio-neel gebouw waarin verschillende materialen zijn verwerkt.

Meest in het oog springend is de fijnstofreducerende groene gevel die zowel de lucht uit de omgeving als die uit het gebouw zuivert. Maar er is meer; ook zijn er gerecyclede petflessen gebruikt om de doeken van de rolgordijnen te maken. De C2C-filosofie is tot in de kleinste details binnen het gebouw terug te zien. In deze editie van Binnenwerk gaan we vanzelfspre-kend dieper in op het interieuraspect in.

Maar ook de brancheorganisatie CBM zit niet stil als het gaat om ons milieu. Zij zocht de samenwerking met Greenway Logistics op. Het doel? Het transport moet en kan veel beter georganiseerd worden binnen onze sector. Soms komen op één dag vijf of zes verschillende transporteurs met slechts deels gevulde trucks bij een bedrijf om goederen te leveren. Dat kan… Nee! Dat moet anders.

Om eerlijk te zijn: we lopen als branche hierin zelfs ver achter in vergelijk met andere sectoren in ons land. “Er wordt te veel lucht vervoerd”, zo laat Willem-Jan Drost, managing director bij Greenway Logistics dan ook terecht weten. Zijn organisatie is op dit moment bezig om de CBM-leden te bezoeken, hun visie en mening over dit onderwerp te vragen om zo gezamenlijk tot de beste oplossing te komen. Ook over dit onderwerp is verderop in deze eerste editie van 2017 meer te lezen.

Wat ook een vorm van duurzaam denken is, laat Katja Jonker horen in onze vaste rubriek De Pen. Zij pleit voor een nog betere doorstroming en samenwerking tussen praktijk en onderwijs. Ook dat is lange termijn denken, want over niet al te lange tijd zullen veel vaste en bekende gezichten onze mooie branche vaarwel zeggen. Zij gaan dan terecht genieten van een mooi pensioen. Maar met hun vertrek gaat ook veel kennis verloren. Het is goed om via nieuwe generaties ons voor te bereiden op een sterke toekomst.

Ik wens u veel leesplezier toe. Hopelijk zorgen uw collega’s en partners voor voldoende inspiratie om weer een stukje verder te kijken en te groeien.

Rob Buchholz

Ik wil graag een proefexemplaar of abonnement.

Ik wil graag een: